Roberto Martínez, nekadašnji trener Wigan Atletika i Evertona, vodio je Portugal do trofeja u Ligi nacija i upisao brojne rekorde tokom karijere.
Roberto Martínez (Balager, 1973), aktuelni selektor fudbalske reprezentacije Portugala, ponovo se našao na putu Španije nakon što je ranije predvodio Portugalce do osvajanja Lige nacija – trećeg trofeja u istoriji te selekcije. Za samog Martineza to je drugi veliki uspeh pošto je kao menadžer Wigana iznenadio Mančester Siti pobedom u finalu FA kupa, jednom od najneizvesnijih završnica tog takmičenja. “Moja priča zaslužuje filmsku ekranizaciju”, izjavio je Martinez za španski list.
Martinez je zabeležio samo jedan nastup u španskoj LaLigi, kada mu je tadašnji trener Saragose Viktor Fernandez pružio šansu 20. juna 1993. godine protiv Atletiko Madrida na stadionu „Visente Kalderon“. Tada devetnaestogodišnji Martinez ušao je sa klupe umesto Kvartera i odigrao 35 minuta.
Godine 1995, posle epizode u Balageru, odlučio se za transfer u engleski Wigan (tada treća liga), zajedno sa sunarodnicima Isidrom Dijazom i Hesusom Sebom. Ova trojka ubrzo je dobila nadimak “The Three Amigos” i bila prepoznatljiva po karakterističnim meksičkim šeširima na promociji kluba. Martinez se priseća: “Dejv Vilan je upravo kupio klub i želeo nešto drugačije. Došao sam bez znanja engleskog jezika.” Debi za Wigan imao je upravo u FA Kupu protiv Rancorna – postigao je gol i proslavio ga matadorskim potezom karakterističnim za Španiju.
Zanimljivo je da su Martinez i bivši fudbaler Saragose Najim prvi Španci koji su postigli golove u najstarijem svetskom klupskom takmičenju – FA Kupu. Prvu trenersku inspiraciju Roberto duguje svom ocu Robertu Martinezu starijem, a kao uzore ističe Maturanu, Tošaka i posebno Johana Krojfa. Sudbina ga je povezala sa Jordijem Krojfom dok su igrali za Mančester Junajted odnosno Wigan; kasnije su postali bliski prijatelji i kumovi.
Martinez nikada nije igrao Premijer ligu kao igrač; upisao je ukupno 181 utakmicu i 23 gola za Wigan pre odlaska u škotski Motherwell 2001. godine. Godine 2005. izabran je za najboljeg igrača Wigana prema glasanju BBC-a.
Karijeru menadžera započeo je kao trener-igrač Svonsija, ali brzo se opredelio isključivo za trenerski poziv: “U Engleskoj smatraju da to može zajedno, ja mislim drugačije.” Vodio je Swansea do povratka u drugu ligu nakon četvrtve decenije čekanja i spasio ih od mogućeg gašenja profesionalnog dela kluba.
Wigan ga vraća pod sloganom “Good to be back” gde postaje najmlađi trener Premijer lige sezone 2009/10. Najveći uspeh ostvaruje kada Wigan osvaja FA Kup pobedivši Mančester Siti rezultatom 1:0 čime donosi prvi veliki trofej klubu.
Martinez poseduje autobiografiju pod nazivom ‘Roberto: Golpeando cada balón’, a još kao igrač bio je stručni komentator na televiziji Sky Sports. Poznat po inovativnosti – tokom vođenja drugoligaških timova često nije pozivao rezervnog golmana kako bi imao više opcija za izmene na terenu. Proučavao je čak taktike iz ragbija i košarke kako bi dodatno unapredio svoj trenerski rad.
Tokom karijere odbio je više unosnih ponuda – Liverpul ga želeo pre Evertona, odbio Celtic zbog Wigana, a nije prihvatio ni bogatu ponudu iz Kine već kasnije potpisao za Belgiju gde se istakao pionirskim pristupom “possession” fudbalu u Engleskoj.
