Iran menja bazu iz Tucsona u Tihuanu zbog američkih viza, FIFA potvrdila odluku pred početak Svetskog prvenstva
Međunarodna fudbalska federacija (FIFA) potvrdila je zvaničnu listu kampova za sve 48 selekcija koje će učestvovati na Svetskom prvenstvu u fudbalu 2026. godine, a među najzapaženijim promenama je odluka da reprezentacija Irana svoju bazu premesti iz Tucsona (SAD) u Centar Xoloitzcuintle u Tijuani, Meksiko. Ova promena dolazi nakon što je Fudbalski savez Irana prošle nedelje saopštio nameru da se tokom turnira smesti u meksičkom pograničnom gradu Tijuana, koji se nalazi u saveznoj državi Baja Kalifornija, kako bi se izbegli potencijalni problemi sa dobijanjem američkih viza.
Predsednik Fudbalske federacije Irana Mehdi Taj izjavio je da će „ovom promenom problem sa vizama biti u velikoj meri rešen“, navodeći da je FIFA nakon nekoliko sastanaka sa organizatorima i čelnicima saveza odobrila zahtev za selidbu iranskog trening kampa iz SAD u Meksiko. Zvanična internet stranica Federacije prenela je ovu informaciju po okončanju razgovora.
Iran je žrebom smešten u grupu G i svoje prve dve utakmice igraće protiv selekcija Novog Zelanda i Belgije, zakazane za 16. i 21. jun u Los Anđelesu, dok će treći meč protiv Egipta biti odigran u Sijetlu. Ukupno će 39 reprezentacija imati baze na teritoriji SAD, sedam ekipa biće smešteno u Meksiku (Kolumbija, Iran, Južna Koreja, Meksiko, Južna Afrika, Tunis i Urugvaj), dok će Kanada i Panama koristiti objekte na kanadskoj teritoriji.
Od ukupno 25 gradova domaćina baza koji neće ugostiti utakmice tokom turnira, neki od najznačajnijih su New Tecumseth (Kanada), kao i Cancún, Pachuca i Tijuana (Meksiko). U Sjedinjenim Državama to su Alexandria, Austin, Boca Raton, Charlotte i još dvadesetak drugih lokacija. Proces izbora trening baza počeo je zvanično još tokom 2024. godine kada su nacionalnim savezima ponuđene preliminarne liste objekata vrhunskog nivoa; FIFA navodi da su te opcije dodatno usavršene tokom 2025. godine.
Nakon završnog žreba decembra 2025. godine svaka od tada kvalifikovanih 42 selekcije mogla je birati između više od 60 ponuđenih opcija na osnovu geografske blizine grupnih utakmica i logističkih faktora.
